Filtr grzebieniowy
Efekt zmieszania sygnału z jego opóźnioną kopią: charakterystyka częstotliwościowa dostaje szereg równo rozmieszczonych wcięć, jak zęby grzebienia.
Przy opóźnieniu 1 ms kopia trafia w przeciwfazie na 500 Hz, 1500 Hz, 2500 Hz i dalej, więc te częstotliwości się znoszą. Zdarza się to przypadkiem nieustannie: dwa mikrofony w różnej odległości od jednego źródła, odbicie od blatu biurka, wtyczka z niekompensowaną latencją. Brzmi to głucho i blaszanie, a żaden korektor tego nie naprawi — wcięć jest za dużo i są za wąskie.
Użyty celowo, jest elementem budulcowym. Flanger to filtr grzebieniowy z przesuwanym opóźnieniem. Pogłos Manfreda Schroedera z 1962 roku powstał z równoległych filtrów grzebieniowych ze sprzężeniem zwrotnym, a algorytm Karplusa–Stronga z 1983 roku wykorzystuje ten sam trik, by wybuch szumu brzmiał jak szarpnięta struna.