FlexRay
Deterministyczna magistrala samochodowa ze stałymi szczelinami czasowymi i dwoma redundantnymi kanałami, zaprojektowana dla układów drive-by-wire, tam gdzie CAN nie wystarczał.
Prace rozpoczął w 2000 roku konsorcjum z udziałem BMW, DaimlerChryslera, Motoroli i Philipsa. W CAN węzły rywalizują o magistralę według priorytetów; we FlexRayu każdy cykl dzieli się na segment statyczny ze stałymi szczelinami dla poszczególnych węzłów (TDMA) oraz segment dynamiczny dla mniej pilnego ruchu. Każdy kanał pracuje z prędkością 10 Mbit/s, a oba mogą przenosić te same dane dla redundancji.
Pierwszym seryjnym zastosowaniem było BMW X5 z 2006 roku, w układzie adaptacyjnego tłumienia. Konsorcjum rozwiązano w 2009 roku, a specyfikacja stała się normą ISO 17458. Masowego steer-by-wire nie doczekaliśmy się, protokół jest żmudny w konfiguracji, a w nowszych architekturach pojazdów jego zadania przejmują CAN FD i samochodowy Ethernet.