Fialka

Fialka — po rosyjsku „fiołek” — wzięła pomysł Enigmy i naprawiła jej najsłynniejsze słabości. Ma dziesięć wirników po 30 styków, a sąsiednie wirniki obracają się w przeciwnych kierunkach. Karta perforowana zastąpiła łącznicę wtyczkową Enigmy, a wynik drukowano na papierowej taśmie. W odróżnieniu od Enigmy litera mogła zaszyfrować się sama w siebie, co zamykało drogę sztuczkom, na których opierał się Bletchley Park.

Służyła ZSRR i kilku państwom bloku wschodniego od lat 50. do 90., w wersjach narodowych dla różnych alfabetów. Szczegóły pozostawały tajne, aż po upadku muru egzemplarze zaczęły trafiać na rynek kolekcjonerski. Jak dobrze maszyna wytrzymała próbę zachodniej kryptoanalizy, nadal nie wiadomo publicznie.