Drzewo dialogowe
Rozmowa w grze zamodelowana jako węzły z kwestiami i krawędzie z możliwymi odpowiedziami gracza.
Każdy węzeł to coś, co mówi postać; każda wychodząca krawędź to wybór dostępny dla gracza. Warunki na krawędziach — czy zadanie ukończono, czy charyzma jest dość wysoka — decydują, które opcje w ogóle się pojawią, a węzły mogą ustawiać flagi, które reszta gry odczyta później. Nazwa przesadza z botaniką: prawdziwe rozmowy niemal zawsze wracają do węzła „o co jeszcze chciałeś zapytać?”, więc struktura jest grafem, nie drzewem.
Dawne gry zapisywały dialogi na sztywno w kodzie. Dziś żyją w dedykowanych formatach, które scenarzyści edytują bez udziału programisty: ink studia Inkle, otwarty od 2016 roku, oraz Yarn Spinner, znany głównie z Night in the Woods. Wieczny problem to eksplozja kombinatoryczna — każdy wybór, który „ma znaczenie”, podwaja ilość tekstu do napisania, przetłumaczenia i nagrania przez aktorów głosowych.