Pasmo krytyczne
Zakres częstotliwości, w którym ucho zlewa dźwięki w jeden filtr; od niego zależą maskowanie i odbierana głośność.
Pomysł zaproponował w 1940 roku Harvey Fletcher, maskując ton szumem o zmiennej szerokości pasma: powyżej pewnej szerokości ton nie stawał się trudniejszy do usłyszenia, bo szum spoza pasma przestawał się liczyć. Ucho wewnętrzne zachowuje się więc jak zestaw nakładających się filtrów pasmowoprzepustowych. Poniżej około 500 Hz pasma mają mniej więcej 100 Hz szerokości; wyżej obejmują około piątej części częstotliwości środkowej.
Eberhard Zwicker podzielił w 1961 roku słyszalny zakres na 24 takie pasma i nazwał skalę bark, od nazwiska fizyka Heinricha Barkhausena. Brian Glasberg i Brian Moore zaproponowali w 1990 roku skalę ERB jako dokładniejszą alternatywę. Kodeki liczą maskowanie pasmo po paśmie, a ten sam podział pojawia się w odszumianiu mowy.