Clifford Berry

Berry studiował elektrotechnikę na Iowa State, gdy w 1939 roku John Atanasoff szukał kogoś, kto zamieni jego szkice w prawdziwą elektronikę. Dostał grant w wysokości 650 dolarów i dostał Berry'ego, a Berry zrobił resztę: obrotowe bębny kondensatorów służące jako pamięć, moduły dodawania i odejmowania na lampach próżniowych oraz binarny czytnik kart. Jego praca magisterska z 1941 roku jest w istocie dokumentacją projektową maszyny, co okazało się ważniejsze niż cokolwiek innego, co napisał.

Czytnik kart był też słabym punktem maszyny. Wypalał otwory w kartach łukiem elektrycznym zamiast je mechanicznie dziurkować — szybko, ale z mniej więcej jednym błędem na sto tysięcy bitów, co wystarczyło, by duże obliczenia nigdy się nie kończyły. Berry obronił doktorat w 1948 roku, odszedł z uczelni do pracy przy aparaturze pomiarowej w Kalifornii i zmarł w 1963 roku w wieku 45 lat. Proces Honeywell przeciwko Sperry Rand, w którym w 1973 roku unieważniono patent na ENIAC-a i przyznano pierwszeństwo Atanasoffowi i Berry'emu, rozpoczął się cztery lata po jego śmierci.