Asymetryczne wieloprzetwarzanie (AMP)
Kilka rdzeni w jednym układzie, z których każdy uruchamia własny program i własny system operacyjny zamiast dzielić jeden wspólny.
W wieloprzetwarzaniu symetrycznym (SMP) jeden system traktuje wszystkie rdzenie jako wymienne i dowolnie przenosi między nimi wątki. AMP robi odwrotnie: każdy rdzeń żyje we własnym świecie. Podręcznikowy przykład to SoC taki jak STM32MP1 czy NXP i.MX 8M, w którym Cortex-A uruchamia Linuksa, a sąsiedni Cortex-M — RTOS lub zwykły kod bare-metal. Linux zajmuje się siecią, systemami plików i wyświetlaczem; rdzeń mikrokontrolera obsługuje pętlę silnika, która nie zniesie, gdy planista akurat sobie odpoczywa.
Rdzenie dzielą pamięć i kontroler przerwań, ale nic poza tym, więc współpracę trzeba opisać wprost: kto jest właścicielem której peryferii, która pamięć RAM do kogo należy, jak przesyłać komunikaty. Do tego służą RPMsg i OpenAMP. Zysk to zachowanie czasu rzeczywistego bez rezygnacji z Linuksa; koszt — błąd może teraz polegać na tym, że dwa programy z osobna są poprawne.