RPMsg
Magistrala komunikatów w jądrze Linuksa między procesorem głównym a rdzeniami pomocniczymi, uruchamiającymi własny firmware w tym samym układzie.
Remote Processor Messaging trafiło do Linuksa w 2012 roku razem z remoteproc, frameworkiem ładującym i uruchamiającym firmware na innym rdzeniu. Oba napisał Ohad Ben-Cohen dla układów OMAP firmy Texas Instruments, łączących główny rdzeń ARM z DSP i Cortex-M. Transport pożyczono z wirtualizacji: kolejki virtio (vring) w pamięci współdzielonej oraz przerwanie, które puka do drzwi drugiej strony, gdy pojawi się coś nowego.
Na wierzchu leżą adresowane punkty końcowe i nazwane kanały, więc firmware może ogłosić „jest tu usługa rpmsg-tty”, a Linux tworzy odpowiadające jej urządzenie. Bufory są małe — domyślnie 512 bajtów — co pasuje do poleceń i linii statusu, ale nie do strumieniowania próbek. Kto próbuje przepchnąć przez to dźwięk, zwykle kończy z własnym buforem kołowym w pamięci współdzielonej, używając RPMsg tylko do przekazania, gdzie on leży.