Mechanizm z Antykithiry
Więcej informacji
- Rok
- ok. 100 p.n.e.
- Typ
- Analogowy mechanizm obliczeniowy
- Odnaleziony
- 1901, we wraku rzymskiego statku koło Antykithiry
Brązowy mechanizm zegarowy z około 100 r. p.n.e., który obliczał położenia ciał niebieskich — po czym przez czternaście stuleci nikt na Ziemi nie zbudował niczego porównywalnego.
Poławiacze gąbek wydobyli bryłę w 1901 roku i przez dziesięciolecia leżała w muzeum, wyglądając jak skorodowany wapień z kilkoma sterczącymi zębami. Dopiero w 1974 roku Derek de Solla Price wykazał, że kryje co najmniej trzydzieści zazębionych kół. Tomografia rentgenowska z lat 2005–2006 odczytała wewnętrzne inskrypcje bez konieczności otwierania całości.
Komputerem w sensie programowalnym nie był. Robił jedną rzecz i robił ją znakomicie: kręcisz korbą, ustawiasz datę, a tarcze pokazują położenia Słońca i Księżyca, fazę Księżyca, czteroletni cykl igrzysk i przewidywania zaćmień z cyklu Saros. Para mimośrodowo sprzężonych kół modelowała nierówną prędkość Księżyca na orbicie.
Kłopotliwe jest to, że nic podobnego nie pojawia się aż do astronomicznych zegarów późnego średniowiecza. Albo cała tradycja warsztatowa zniknęła bez śladu, albo ktoś na Rodos pracował wyraźnie przed swoimi czasami.