Przeciwdziałanie praniu pieniędzy (AML)
Przepisy i mechanizmy, które mają utrudnić podawanie przestępczych dochodów za legalne zarobki.
Podręcznikowo pranie dzieli się na trzy etapy: lokowanie, czyli wprowadzenie gotówki do systemu; warstwowanie, czyli przesuwanie środków, aż ślad ostygnie; oraz integrację, gdy pieniądze wracają jako „kontrakt biznesowy” albo pensja. Tempo na świecie wyznacza FATF, powołany przez G7 w 1989 roku, który rok później opublikował pierwsze Czterdzieści Zaleceń. UE od 1991 roku wydaje nową dyrektywę AML mniej więcej co pięć lat, a teraz ma też własnego nadzorcę — AMLA z siedzibą we Frankfurcie.
Na co dzień AML to weryfikacja klienta (KYC) przy zakładaniu rachunku, a potem monitorowanie transakcji: silniki reguł, coraz częściej wspierane uczeniem maszynowym, które zgłaszają wzorce ludzkiemu analitykowi. Zdecydowana większość alertów jest niewinna. Banki i tak wydają na to miliardy, bo kara za przeoczenie tego jednego prawdziwego bywa wyższa.