Xrun
Verzamelnaam voor audiobuffer-underruns en -overruns: de software vulde of leegde een buffer niet op tijd, en je hoort het als een klik.
De audio-interface speelt één buffer af terwijl de software de volgende berekent. Is die niet klaar als de hardware hem nodig heeft, dan is dat een underrun — er valt niets af te spelen en je krijgt een knal of gestotter. Bij opnemen is het spiegelbeeld: de buffer loopt sneller vol dan de software hem leest en samples gaan verloren in een overrun. In de Linux-audiowereld, waar JACK en ALSA ze tellen en melden, werden beide op één hoop gegooid als xruns.
De afweging verdwijnt nooit. Kleinere buffers betekenen lagere latentie, maar ook minder speling wanneer een stuurprogramma, een netwerkkaart of een energiebesparingsfunctie de processor even claimt. Wie live opneemt, kiest uiteindelijk een buffergrootte net boven het punt waarop het geknetter begint.