XFree86

Het begon in 1992 als voortzetting van X386, de X-server van Thomas Roell voor Intel-processors, en de naam is een woordgrap op precies dat. Een decennium lang was XFree86 vrijwel de enige manier om X11 op een gewone videokaart draaiend te krijgen, en het configuratiebestand — waarin je de synchronisatiefrequenties van je monitor zelf invoerde en maar hoopte — was voor een generatie Linux-gebruikers een rite de passage.

Het project stond bekend om een gesloten kernteam en trage voortgang. Toen versie 4.4 in 2004 verscheen onder een licentie met een vermeldingsclausule die niet samenging met de GPL, stapten de distributies vrijwel van de ene dag op de andere over op de fork van de X.Org Foundation, gebaseerd op de vorige code. XFree86 bracht in 2008 nog een laatste release uit, toen niemand meer luisterde.