X2Go

Het project werd in 2006 gestart door Heinz-Markus Gräsing en Oleksandr Shneyder, die een thin-clientopzet voor scholen en kantoren wilden zonder het prijskaartje van NoMachine. De basis zijn de NX 3-bibliotheken die NoMachine onder de GPL had uitgebracht: nxagent draait een X-bureaublad op de server, nxproxy comprimeert het verkeer en daarbovenop zitten de eigen onderdelen van X2Go. Alles loopt over één SSH-verbinding, dus een firewall die poort 22 doorlaat is genoeg. De sessie leeft op de server: sluit de client op het werk, open hem thuis en de vensters staan nog waar ze stonden. Geluid, printen en een gedeelde thuismap via SSHFS gaan mee.

De client is in Qt geschreven en draait op Windows, macOS en Linux; de serverkant is Linux en niets anders. De achilleshiel is geërfd: nxagent is gebaseerd op een X-server uit het midden van de jaren nul zonder Composite of moderne RandR, dus GNOME Shell en andere bureaubladen die een compositor eisen werken niet, terwijl Xfce, MATE en LXDE prima draaien. Toen NoMachine in 2013 zijn vrije tak liet vallen, werden X2Go en de nx-libs van het Arctica-project wat de code in leven houdt.