NX (NoMachine)

Het Italiaanse bedrijf NoMachine bracht NX in 2003 uit, nadat LBX had laten zien dat compressie alleen niet hielp. De kunst was een lokale X-server op de externe machine, nxagent, gebouwd op Xnest, waarmee programma's zonder vertraging praatten. Tussen die server en de computer van de gebruiker draaide een eigen NX-protocol via een nxproxy aan elk uiteinde: alleen het verschil met de vorige toestand werd verstuurd, afbeeldingen en lettertypen werden op schijf gecachet, en antwoorden waar het programma niet echt om gaf werden lokaal beantwoord. Het verkeer kromp vaak met een factor honderd, en een sessie op 40 kbit/s was werkbaar.

De kernbibliotheken verschenen onder de GPL, wat in 2004 FreeNX opleverde en later X2Go, die beide een volledig extern bureaublad op die basis bouwden. Met NX 4 stapte NoMachine in 2013 over op een eigen, gesloten protocol dat beelden verstuurt in plaats van X-verzoeken; X2Go ging door met de vrije code van versie 3 en is daarmee de laatste levende tak van het oorspronkelijke idee.