Stapsequencer
Een sequencer die de maat in een vast aantal vakjes verdeelt en wat erin staat om de beurt afspeelt, in een lus.
Het idee is ouder dan MIDI. De modulaire systemen van Buchla en Moog hadden in de jaren zestig sequencers waarbij elke stap een knop was die een spanning leverde; de Moog 960 had drie rijen van acht en stuurde oscillatoren aan via CV/gate. Een klokpuls schakelde de stappen door en de melodie was waar de knoppen toevallig naar wezen. Het resultaat was de repetitieve, hypnotiserende stijl waarmee Tangerine Dream en Kraftwerk carrière maakten.
Drumcomputers maakten van het formaat een interface: zestien knoppen per maat, één per zestiende noot, en een lampje dat langs de rij loopt. De TR-808 zette de standaard. Je speelt geen noten op tempo, je schakelt vakjes in. Elektron breidde het idee in 2001 uit met parameter locks, waardoor elke stap eigen filter- en geluidsinstellingen kon dragen. Een DAW geeft je in plaats daarvan een pianoroll, maar het stapraster leeft voort in de meeste drumeditors.