Drumcomputer
Een elektronisch instrument dat geprogrammeerde drumpatronen afspeelt — eerst bedoeld om drummers te vervangen, later een genre op zich.
De eerste ritmeboxen, zoals de Sideman van Wurlitzer uit 1959, speelden vaste patronen als bossanova en wals voor thuisorganisten. In de jaren zeventig werd programmeren mogelijk, en 1980 bracht twee dingen: Roger Linns LM-1 speelde digitale samples van echte drums af, terwijl Rolands TR-808 analoge klanken synthetiseerde die helemaal niet op drums leken. De eerste was het professionele product. De tweede flopte, werd goedkoop tweedehands verkocht en werd het fundament van hiphop, electro en techno.
Patronen worden meestal geschreven in een stapsequencer met 16 stappen per maat, één knop per zestiende noot. Synchronisatie met andere apparatuur ging eerst via pulssignalen, later via MIDI-klok. De meeste drumcomputers van tegenwoordig zijn software, maar de rij knoppen is gebleven.