Richtlijn betaalfinaliteit (Settlement Finality Directive)
De EU-richtlijn uit 1998 die voorkomt dat een betaling die door een betalingssysteem is gegaan, ongedaan wordt gemaakt omdat een van de banken diezelfde dag failliet ging.
Het probleem was de zero-hour rule in verscheidene nationale insolventiewetten: een faillissement ging in vanaf middernacht, waardoor alle betalingen die de bank die ochtend had gedaan met terugwerkende kracht ongeldig konden worden. In een systeem met uitgestelde nettoafwikkeling betekent het verwijderen van één deelnemer dat de hele batch opnieuw berekend moet worden, waarna de volgende bank ook kan omvallen. Richtlijn 98/26/EG maakt overdrachtsopdrachten en saldering in een aangewezen systeem bindend voor de curator en plaatst verstrekte zekerheden buiten bereik.
De bescherming geldt alleen voor systemen die een lidstaat heeft aangemeld; ESMA houdt het register bij en het Zweedse RIX staat erin. Jarenlang was directe deelname voorbehouden aan banken en vergelijkbare instellingen. In 2024 veranderde de verordening instantbetalingen dat: betalingsinstellingen en instellingen voor elektronisch geld kunnen nu rechtstreeks deelnemen in plaats van via een concurrerende bank.