Root signature
Het contract van Direct3D 12 dat precies vastlegt welke resources een shader verwacht en hoe ze aan de pipeline worden gebonden.
Oudere API's bonden teksturen en buffers los, één voor één. Direct3D 12 eist in plaats daarvan dat de hele bindingsindeling vooraf in een root signature wordt vastgelegd: welke descriptor tables, root constants en root descriptors bestaan en in welke registers ze liggen. De driver kan de indeling dan valideren en bij elke draw call werk wegoptimaliseren.
Een kleine root signature, met weinig en vaak wisselende parameters, draait sneller dan een grote. Het equivalent in Vulkan is de pipeline layout plus de descriptor set layouts. Ze hoort bij het pipeline state object, dat de rest van de GPU-status bevriest in een vooraf gecompileerde blob.