Perceptuele codering
Verliesgevende audiocompressie die weggooit wat het oor toch niet zou opmerken, in plaats van wat wiskundig het minst significant is.
De encoder splitst de audio in frequentiecomponenten, meestal met een MDCT, terwijl een psychoakoestisch model voor elke band en tijdsplak een maskeringsdrempel berekent. Bits worden vervolgens zo verdeeld dat de kwantisatieruis onder die drempel blijft. Waar een luid geluid alles eromheen overstemt, volstaan een paar bits; waar het stil en onbedekt is, zijn er meer nodig.
De aanpak ligt ten grondslag aan MP3 (gestandaardiseerd in 1993), Sony's ATRAC op MiniDisc, AAC en Opus. Karlheinz Brandenburg van Fraunhofer stemde MP3 af door steeds weer te luisteren naar "Tom's Diner" van Suzanne Vega, a capella, waarin elk artefact doorklonk. De zwakke plek is dat de drempel uitgaat van één menselijk oor en één generatie: wie een paar keer transcodeert, ziet de fouten zich opstapelen.