MDCT (gemodificeerde discrete cosinustransformatie)
De overlappende frequentietransformatie onder bijna elke verliesgevende audiocodec sinds de jaren negentig.
Een codec wil audio in blokken hakken en bits besteden waar het oor luistert, maar harde blokranden knetteren. De MDCT gebruikt blokken die voor de helft overlappen. Elk blok levert maar half zoveel coëfficiënten op als het samples bevat, dus de overlap kost niets aan datasnelheid, en de aliasing die in het tijddomein ontstaat heft zichzelf op wanneer aangrenzende blokken worden opgeteld. John Princen en Alan Bradley publiceerden het principe, time-domain aliasing cancellation, in 1986–87.
Dolby Digital, MP3 (als hybride met een filterbank), AAC, Vorbis en Opus steunen er allemaal op. De zwakke plek is pre-echo: kwantisatieruis verspreidt zich over het hele blok, zodat een scherpe drumslag met een zacht gesis ervoor aankomt. Codecs schakelen daarom over op korte blokken wanneer een transiënt in aantocht is.