Metaballs
Druppelvormige klonten die samensmelten en zich weer splitsen — de som van enkele onzichtbare krachtvelden, omgezet in een oppervlak met een drempelwaarde.
Bij metaballs is elke "bal" een scalair veld dat met de afstand afneemt, doorgaans als 1/r². Op elk punt telt men de velden van alle ballen op en tekent men het oppervlak waar de som een drempelwaarde passeert. Naderen twee ballen elkaar, dan groeien hun velden al aan elkaar voordat de vormen elkaar raken, wat de kenmerkende zachte, kwikachtige versmelting geeft.
Het idee werd in 1982 door Jim Blinn geformuleerd als "blobby models" om moleculen weer te geven, maar de demoscene nam het over als puur schermeffect. Een goedkope 2D-variant telt omgekeerde afstanden op en zoekt de uitkomst op in een palet — een naaste verwant van hoe plasma en shadebobs met drempels en kleurbanden tekenen.