Mesh simplification
Het aantal polygonen van een mesh verminderen met behoud van de vorm, om LOD-ketens te bouwen of zware modellen te verlichten.
De klassieke methode is de quadric error metric (Garland en Heckbert, 1997): klap steeds de rand samen waarvan het verdwijnen de minste vormfout oplevert, gemeten als de som van de gekwadrateerde afstanden tot de oorspronkelijke vlakken. Het resultaat is een reeks steeds grovere versies — de discrete LOD's waartussen een engine wisselt naarmate het object van de camera wegraakt.
De valkuilen zijn het silhouet, dat vereenvoudiging als eerste verraadt, en UV-naden en materiaalgrenzen, die niet mogen samenklappen zonder dat de textuur gaat schuiven. Moderne systemen drijven het idee tot het uiterste: Nanite in Unreal Engine 5 (2021) bouwt een hiërarchie van vereenvoudigde clusters en kiest het detailniveau per klein stukje in plaats van per heel object.