Irit Dinur

Samen met Kobbi Nissim toonde Dinur in 2003 aan dat een database die veel statistische vragen met te weinig ruis beantwoordt, bijna alles prijsgeeft. Met genoeg sommen over willekeurige deelverzamelingen kan een aanvaller de afzonderlijke rijen oplossen, met of zonder namen. Het resultaat legde een ondergrens vast voor de benodigde ruis en werd het vertrekpunt voor differentiële privacy.

In de complexiteitstheorie is ze vooral bekend om een kort, combinatorisch bewijs van de PCP-stelling in 2006, ter vervanging van een berucht dicht algebraïsch origineel. Dat leverde haar in 2019 de Gödelprijs op, twee jaar nadat Dwork en collega’s dezelfde prijs wonnen voor het oplossen van het probleem dat Dinur mede had blootgelegd.