GMR-kop
Een leeskop op basis van reuzenmagnetoweerstand — de ontdekking uit 1988 waardoor de schijfcapaciteit eind jaren negentig en in de jaren 2000 explodeerde.
Reuzenmagnetoweerstand (GMR), onafhankelijk van elkaar ontdekt door Albert Fert en Peter Grünberg in 1988 en bekroond met de Nobelprijs in 2007, is een grote verandering in de elektrische weerstand van een meerlagenstructuur wanneer een zwak magnetisch veld de onderlinge magnetisatie van twee ferromagnetische lagen omklapt. IBM maakte er een spinklep-leessensor van en leverde in 1997 de eerste GMR-schijf. Veel gevoeliger dan de oudere anisotrope (AMR-)kop kon hij de minieme velden van veel kleinere bits lezen, en hij droeg de groei van 40–100% per jaar in dichtheid uit die tijd. Later werd hij opgevolgd door nog gevoeligere tunnelmagnetoweerstandskoppen (TMR).