Fluxovergang
Het punt op het medium waar de magnetisatie van richting omkeert — de fysieke gebeurtenis die alle magnetische opslag in wezen leest en telt.
Een fluxovergang is de plek langs een spoor waar de richting van het magnetische veld van de ene polariteit naar de andere omklapt. Een leeskop meet geen statisch veld maar de verandering zelf: elke overgang wekt een spanningspuls op. Elke codering op schijf en tape — FM, MFM, RLL, GCR — gaat in de kern over hoe enen en nullen worden vertaald naar een patroon van overgangen en tussenruimtes dat de kop ondubbelzinnig kan teruglezen zonder de klok te verliezen.
De maat voor hoe dicht overgangen langs een spoor gepakt kunnen worden heet lineaire dichtheid, uitgedrukt in fluxomkeringen per inch. Samen met de spoordichtheid levert dat de oppervlaktedichtheid. Overgangen dichter op elkaar zetten is precies wat write precompensation en kanaaltechnieken als PRML proberen te beheersen voordat de velden van naburige bits in elkaar gaan uitsmeren.