George Boole

De zoon van een schoenmaker uit Lincoln was grotendeels autodidact en werd hoogleraar in Cork zonder ooit een diploma te hebben behaald. In The Mathematical Analysis of Logic (1847) en An Investigation of the Laws of Thought (1854) liet hij zien dat logische uitspraken als algebra te behandelen zijn: variabelen met de waarde 1 of 0, de bewerkingen en, of, niet, en regels die redeneren omzetten in rekenen. Zijn motief was filosofisch. Hij wilde de wetten van het denken beschrijven, niet iets bouwen.

Hij stierf in 1864, 49 jaar oud, nadat hij drie mijl door stromende regen naar een college had gelopen en dat in natte kleren had gegeven. Volgens een hardnekkig verhaal maakte zijn vrouw de longontsteking erger door hem in doorweekte dekens te wikkelen, op grond van de gedachte dat de remedie op de oorzaak hoorde te lijken.

Drieëntachtig jaar lang bleef de booleaanse algebra een zaak voor logici. Toen wees Claude Shannon in zijn masterscriptie uit 1937 erop dat een relaiscontact, dat open of dicht is, zich precies gedraagt als een booleaanse variabele: serieschakeling is en, parallelschakeling is of. Zo werd Victoriaanse logica de tekenregel voor elke digitale schakeling sindsdien.