FDN (feedback delay network)
Een stel vertragingslijnen waarvan de uitgangen via een matrix worden gemengd en teruggevoerd naar de ingangen – het skelet van de meeste moderne algoritmische galmeffecten.
Schroeders kamfilters uit 1962 gaven een metaalachtig klinkende staart, omdat elk filter op zijn eigen reeks frequenties naklonk. Het idee om de lijnen onderling te koppelen zodat elke echo zich over alle andere verspreidt, dook in de jaren zeventig op bij Michael Gerzon en in 1982 bij Stautner en Puckette, maar het waren Jean-Marc Jot en Antoine Chaigne bij IRCAM die er in 1991 een systematische ontwerpmethode van maakten.
De matrix hoort verliesvrij te zijn – een Hadamard- of Householder-matrix is gebruikelijk – zodat energie alleen wegvloeit waar dat gewenst is: in kleine laagdoorlaatfilters na elke lijn, waardoor de hoge tonen sneller uitsterven dan de lage. Acht of zestien lijnen met onderling ondeelbare lengtes volstaan voor een dichte, onopvallende staart, en dat is precies de bedoeling.