Algoritmische galm
Nagalm die wordt berekend door een netwerk van vertragingen en filters in plaats van te worden opgenomen in een echte ruimte.
Manfred Schroeder liet bij Bell Labs in 1962 zien dat parallelle kamfilters, gevolgd door allpass-filters, iets opleveren dat als een kamer klinkt. Latere ontwerpen, met name de feedback delay networks van de jaren negentig, mengen meerdere vertragingslijnen via een matrix voor een dichtere, minder metalen staart. Elke parameter — grootte, nagalmtijd, demping van hoge tonen — is vrij instelbaar, dus onmogelijke ruimtes zijn net zo makkelijk als kathedralen.
De EMT 250 uit 1976 was de eerste commerciële digitale galm en de Lexicon 224 uit 1978 hoorde je op de helft van de platen uit de jaren tachtig. De tegenpool is convolutiegalm, die een echte ruimte exact nabootst en juist daarom veel lastiger te vervormen is.