Instelling voor elektronisch geld
Een onderneming met een vergunning om elektronisch geld uit te geven en betalingsdiensten te verlenen, maar die het geld van klanten niet mag uitlenen.
De vergunning komt voort uit de tweede Europese richtlijn elektronisch geld, 2009/110/EG, en is de gebruikelijke toegang voor fintechs die klantsaldo's willen aanhouden zonder bank te worden. Het startkapitaal bedraagt €350.000, een fractie van wat een bank nodig heeft. Daar staan twee beperkingen tegenover: de instelling mag geen deposito's aantrekken in juridische zin en mag het geld niet uitlenen. Klantgelden moeten gescheiden worden gehouden, op beschermde rekeningen of in veilige activa.
Daarom valt het saldo niet onder het depositogarantiestelsel. De bescherming is dat het geld onaangeroerd op de bodem hoort te liggen, wat werkt zolang iemand dat ook controleert. Toen Wirecard in 2020 omviel, bevroor de Britse toezichthouder de e-geldtak, en klanten van meerdere fintechs kwamen tijdelijk niet meer bij hun eigen geld. Revolut en Wise begonnen allebei als instelling voor elektronisch geld.