Dronkemanswandeling
Een methode om levels uit te hakken waarbij een willekeurig lopende ‘graver’ vloer uit massief gesteente tunnelt tot er genoeg open is — de luie weg naar een organische, altijd samenhangende grot.
Vul een raster met muur, zet er een graver in, laat die in een willekeurige richting stappen en elke cel die hij passeert uitgraven. Is een vooraf bepaald deel van de kaart open, dan stopt men. Omdat de graver altijd vanaf al geopend terrein verder gaat, is het resultaat gegarandeerd samenhangend — geen geïsoleerde holtes — en ziet het er van nature grotachtig uit, zonder de rechte wanden van kamer-en-gangmethoden.
De methode is een roguelike-klassieker juist omdat ze uit een paar regels code bestaat en toch nooit een onspeelbare kaart oplevert. Meerdere gravers, of een voorkeursrichting, bepalen het karakter van de grot.