Desktopkubus
Virtuele bureaubladen op de zijvlakken van een kubus die met de muis draait — het paradepaardje van Compiz en het antwoord van het vensterssysteem op een conceptauto.
Het idee is ouder dan de videokaarten die het konden dragen: de 3D-Desktop van Brad Wasson liet in 2002 X-bureaubladen als draaiende carrousel in OpenGL zien, en Mac OS X Panther wisselde in 2003 van gebruiker door het hele scherm als zijvlak van een kubus te draaien. Maar pas Compiz maakte de kubus in 2006 tot een begrip. De plugin cube zette elk virtueel bureaublad op een eigen vlak, met een lucht erachter en vensters die aan het oppervlak plakten, en met rotate liet Ctrl+Alt+slepen het geheel tollen. Met twee bureaubladen kreeg je een plak, met meer een prisma. Beryl en Compiz Fusion voegden transparantie, reflecties en een cilinder- en bolvariant toe en, als knipoog naar glxgears, tandwielen die in de holle kubus draaiden.
Het nut werd ook toen al betwist: een pager toont dezelfde informatie zonder dat het scherm van je wegdraait. Maar de kubus zorgde ervoor dat Linux op beurzen werd geïnstalleerd, en bewees dat de compositor, zodra vensters textures waren, er alles mee kon doen. KWin kreeg zijn kubus in 2008, schrapte hem toen de code was verroest en herschreef hem in 2024 voor Plasma 6, wat iets zegt over de vraag.