Project Looking Glass

Hideya Kawahara begon het als zijsprong bij Sun en mocht het in 2003 tonen op JavaOne, waar het gold als bewijs van wat Java 3D kon. Het bureaublad was een kamer: vensters konden als boeken op een plank schuin worden gezet om ruimte vrij te maken, worden omgedraaid voor een achterkant met notities, en toepassingen konden als echte 3D-objecten worden gebouwd. De paradedemo was een cd-rek waar je op albumhoes doorheen bladerde. Gewone X11-programma's pasten erin via een aangepaste X-server die ze naar texturen renderde, zodat ook die konden worden gekanteld en omgedraaid.

De code verscheen in 2004 onder de GPL en versie 1.0 kwam in december 2006 uit voor Solaris, Linux en Windows. Daarna hield het op. Compiz had Linux toen al draaiende bureaubladkubussen gegeven zonder dat Java nodig was, en Sun had andere zorgen. Het project is vooral bekend als de duidelijkste demonstratie dat een 3D-bureaublad vijf minuten indrukwekkend is en na tien minuten in de weg zit, een les die de sector sindsdien ruwweg elke vijf jaar opnieuw leert.