Clicktrack
Een metronoom in de koptelefoon tijdens het opnemen, zodat elk spoor hetzelfde tempo houdt en achteraf op de tel te bewerken is.
Het idee komt uit de film. Toen eind jaren twintig geluid zijn intrede deed in tekenfilms, moest de muziek exact op het beeld vallen, en klikjes op de geluidsband gaven het orkest zijn tempo. Opnamestudio's namen de truc over. In een DAW volgt de klik een tempokaart waarop tempo en maatsoort overal kunnen wijzigen, en dezelfde tijdbasis stuurt MIDI-clock naar drumcomputers en synthesizers.
De clicktrack ligt onder bijna alle moderne bewerking: comping, het kopiëren van refreinen en kwantiseren gaan er allemaal van uit dat de muziek op het raster staat. De keerzijde is dat nummers die vroeger ademden nu kaarsrecht stilstaan. Een klassieke fout is klik die uit de koptelefoon van de zanger in de microfoon lekt en in elke stille passage doortikt.