SMPTE-timecode
Uren, minuten, seconden en frames — het adres dat elk beeld in een productie een unieke naam geeft.
De Society of Motion Picture and Television Engineers standaardiseerde het formaat HH:MM:SS:FF rond 1970, zodat videobandmontage nauwkeurig bestuurd kon worden in plaats van met een vinger op de spoel. De code wordt als audioachtig signaal op een eigen spoor opgenomen (LTC) of in het verticale blanking-interval van het beeld (VITC), en in de muziekstudio reist hij als MIDI Time Code over MIDI, zodat een DAW een film beeld voor beeld kan volgen.
Het beruchte detail is drop-frame. Amerikaanse kleurentelevisie draait op 29,97 beelden per seconde, niet 30, dus een teller die van 30 uitgaat, loopt per uur 3,6 seconden uit de pas. De oplossing is om elke minuut de framenummers 00 en 01 over te slaan, behalve elke tiende minuut. Er gaan geen beelden verloren, alleen nummers — iets wat elk jaar aan elke nieuwe assistent-editor wordt uitgelegd.