Chiplet-yield
Het economische hoofdargument voor chiplets: wie een processor uit meerdere kleine dies bouwt in plaats van uit één grote, verbetert de yield enorm, omdat een defect maar een klein stukje verpest in plaats van de hele dure chip.
Werking: defecten zijn per wafer willekeurig, dus de kans dat een die een defect bevat groeit snel met zijn oppervlakte. Een enorme monolithische chip heeft daardoor een lage yield (en elke weggegooide chip is duur). Door het ontwerp in kleine chiplets op te knippen, is elk stukje vaker foutloos, gaan defecte stukjes goedkoop de prullenbak in en kunnen bovendien nodes worden gemengd (dure cores op een geavanceerd procedé, goedkope I/O op een ouder). Dit vormt de kern van de Ryzen/EPYC-strategie van AMD en een belangrijke reden voor hun kostenvoordeel ten opzichte van grote monolithische Intel-dies. Nadeel: er is een goede chiplet-interconnect en geavanceerde packaging voor nodig.