Butterworth-filter
De filterfamilie met het vlakste doorlaatgebied dat de wiskunde toestaat, tegen de prijs van een tragere overgang naar het sperbereik.
De Britse natuurkundige Stephen Butterworth publiceerde in 1930 "On the Theory of Filter Amplifiers" en liet zien dat polen die gelijkmatig over een halve cirkel zijn verdeeld een respons zonder enige rimpel in het doorlaatgebied opleveren. De demping bij de afsnijfrequentie is altijd 3 dB, en elke extra orde maakt de helling 6 dB per octaaf steiler. Daarmee werd het de standaardkeuze als het doorgelaten signaal onbekleurd moet blijven.
De alternatieven ruilen op andere punten. Chebyshev krijgt een steilere helling door rimpel in het doorlaatgebied toe te staan; Bessel levert steilheid in voor een vlakke groepsvertraging. Twee identieke Butterworth-filters in serie vormen samen een Linkwitz–Riley, het standaardfilter in luidsprekerscheidingsfilters. In software worden ze meestal opgebouwd als cascades van biquads.