Jitter (audio)
Minieme timingfouten in de samplekloks, waardoor elke sample iets te vroeg of te laat wordt opgenomen of afgespeeld.
Digitale audio gaat ervan uit dat samples op volkomen gelijke afstand van elkaar liggen. Is dat niet zo, dan meet de converter de juiste waarde op het verkeerde moment en wordt de fout ruis en zijbanden rond elke toon. Hoe hoger de frequentie, hoe sneller de golfvorm beweegt en hoe meer een bepaalde timingfout kost: bij een 20 kHz-toon op volle sterkte en 16 bit is ongeveer honderd picoseconden genoeg om het minst significante bit te verstoren.
De klassieke boosdoeners zijn S/PDIF en AES3, die de klok in de datastroom meesturen en de ontvanger die met een PLL laten reconstrueren, waarbij elke wiebel van zender en kabel wordt overgenomen. De remedies zijn een gedeelde wordclock, reclocking bij de ontvanger of asynchroon USB, waarbij de interface het tempo bepaalt en de computer alleen de buffer gevuld houdt. In hifi-kringen is jitter ook de verklaring voor bijna alles geworden, wat het lastig maakt er met droge ogen over te praten.