Additieve synthese
Een geluid opbouwen door sinusgolven op te tellen, één per partiaal: Fourier in omgekeerde richting.
Elke periodieke toon is te beschrijven als een som van sinusgolven, elk met een eigen frequentie en niveau. Additieve synthese neemt dat letterlijk: geef elke partiaal een eigen oscillator en envelope, en in principe is elk timbre na te bouwen. De trekkers van het Hammondorgel uit 1935 zijn een mechanische variant met negen vaste harmonischen.
Het probleem is het aantal. Een geloofwaardige pianotoon vraagt tientallen partialen, die elk in de tijd veranderen: veel knoppen voor een muzikant en veel rekenwerk voor een computer uit 1980. De Kawai K5 bood in 1987 126 harmonischen en verkocht matig. Subtractieve en FM-synthese wonnen, omdat ze met weinig parameters een rijk spectrum opleveren. Goedkope rekenkracht en hersynthese op basis van FFT hebben de techniek in software een tweede leven gegeven.