Motif panosu (XmClipboard)
Motif’in kendi panosu: kilitler, biçimler ve geri alma sunan, veriyi sahibinde değil kök pencerenin özelliklerinde saklayan bir API; böylece kopyaladığınız şey kopyaladığınız programdan uzun yaşar.
X seçimlerinin yapısal bir zayıflığı vardır: yapıştıran, metni kopyalayan programdan ister; o program kapandıysa yapıştıracak bir şey kalmaz. Motif 1.0 bunu 1989’da sunucuda tutulan kendi panosuyla çözdü. Kopyalama bir dizidir: XmClipboardStartCopy, her biri bir biçimle XmClipboardCopy çağrıları, XmClipboardEndCopy; almak da XmClipboardRetrieve ile aynı şekilde işler. Veri ve öğe kataloğu kök pencerenin özelliklerinde, _MOTIF_CLIP_HEADER ve kardeşlerinde durur; iki programın aynı anda yazmasını bir kilit engeller. XmClipboardCopyByName yalnızca bir biçim kaydeder ve içeriği, biri gerçekten istediğinde sahibinin vermesine bırakır (büyük görüntüler için); XmClipboardUndoCopy önceki öğeyi geri getirir.
Bedeli, X sunucusunun küçük bir veritabanına dönüşmesi ve yalnızca Motif programlarının onu okuyabilmesiydi. Bir ada olmamak için kütüphane CLIPBOARD seçiminin sahipliğini de üstlenip istekleri özelliklerden yanıtlıyordu; böylece ICCCM’e uyan programlar Motif’ten yapıştırabiliyordu, ama tersi mümkün değildi. 2000’lerde pano yöneticileri ICCCM tarafındaki “veri kaybolur” sorununu çözünce tasarım bir meraka dönüştü; modern bir sistemde tek bir Motif programı açıkken xlsatoms çalıştıran biri atomların hâlâ belirdiğini görür.