Time-stretching
Bir sesin süresini perdesini de sürüklemeden değiştirmek; yanlış hızda dönen bir bant makinesinin asla beceremeyeceği bir numara.
Bandı hızlı çalarsanız hem kısalır hem incelir; zaman ile perde birbirine kaynaklıdır. Onları ayırmak için algoritmalar sesi kısa tanelere böler ve bunları az çok sık biçimde üst üste bindirir (overlap-add, WSOLA) ya da sinyali frekans alanında, Flanagan ve Golden'ın 1966'da Bell Labs'te tanımladığı faz vokoderiyle yeniden işler. Perde kaydırma aynı şeyin tersidir: önce zamanı esnetin, sonra örnekleme hızını değiştirin.
Ableton Live bunu 2001'de bir çalışma biçimine dönüştürdü; her döngü şarkının temposunu otomatik olarak izliyordu. Kusurlar bellidir: bulanıklaşan davul vuruşları, metalik bir "fazlılık" ve sanki varilin içinde kaydedilmiş gibi duyulan vokaller. Modern algoritmalar geçici sesleri (transient) algılayıp korur, ama sekiz kat esnetme hâlâ tam olarak ne olduğu gibi duyulur.