Sentezleyici (Synthesizer)
Sesini, zaten ses çıkaran bir şeyi çalmak ya da yükseltmek yerine, elektronikle sıfırdan inşa eden enstrüman.
1957’deki RCA Mark II, Columbia–Princeton merkezinde bir odayı dolduruyor ve delikli kâğıtla programlanıyordu. Pratik atılım 1964’te geldi: Robert Moog ve Don Buchla birbirinden bağımsız olarak, osilatör, filtre ve yükselticilerin kablolarla birbirine bağlandığı ve kontrol gerilimleriyle sürüldüğü modüler sistemler yaptı. 1970’teki Minimoog bağlantıları sabitledi ve sahneye sığdı. 1978’deki Prophet-5 sesleri hatırlayan bir mikroişlemci ekledi, 1983’teki DX7 ise tamamen dijitale geçti.
Sentez yöntemi değişir — çıkarmalı, FM, dalga tablosu, örnekleme, fiziksel modelleme — ama yapı taşları değişmez: bir ses kaynağı, tınıyı biçimlendiren bir şey ve onu zamana yayan bir zarf. Doksanların sonundan beri synthlerin çoğu bir DAW içindeki yazılım; analoglar ise pahalı seçenek olarak yaşıyor.