Stanisław Ulam
Bir solitaire partisi sırasında şansın kombinatorikten hızlı hesap yaptığını fark etti ve böylece ENIAC’a ilk ciddi işini verdi.
Stanisław Ulam (1909–1984), 1935’te göç edip sonunda Los Alamos’a yerleşmeden önce Lwów’daki Scottish Café çevresindendi. Adıyla anılan fikir 1946’da, akut ensefalitten iyileşirken solitaire oynarken geldi: belirli bir diziliminin çıkma olasılığını hesaplamak yerine yüz el dağıtıp kaçının çıktığını sayabilirdiniz. Kombinatorik yolun umutsuz olduğu nötron difüzyonu için bu bir kestirme değil, tek yoldu.
Von Neumann amacı hemen kavradı; Nicholas Metropolis da yönteme, Ulam’ın amcasının kumar için borç aldığı kumarhanenin adını verdi. İlk gerçek çalıştırmalar 1948’de ENIAC’ta yapıldı; kodlayanlar arasında Klára Dán von Neumann da vardı. Yöntem kökenini rahatça aştı: oyun motorlarındaki ağaç araması, görüntü sentezindeki ışın izleme ve her MCMC simülasyonu aynı gözlemin yeni kılıklarıdır — gerçeği örneklemek bazen onu betimlemekten ucuzdur.