Kuantum dolanıklığı
Birden fazla parçacığın ayrı ayrı tanımlanamayan ortak bir durumu paylaşması — kuantum bilgisayarları klasik olanlardan daha güçlü yapan kaynak.
Einstein, Podolsky ve Rosen olguyu 1935’te kuantum mekaniğinin eksik olması gerektiği yönünde bir argüman olarak ortaya attı; Einstein ona ürkütücü uzaktan etki (spooky action at a distance) dedi. John Bell 1964’te sorunun deneyle çözülebileceğini gösterdi ve deneyler tutarlı biçimde kuantum mekaniğini haklı çıkardı.
Hiçbir bilgi ışıktan hızlı yol almaz — ölçüm sonuçları tek tek rastgeledir ve korelasyon ancak sonuçlar sıradan bir kanal üzerinden karşılaştırıldığında ortaya çıkar. Ama hesaplama açısından dolanıklık belirleyicidir: onsuz kuantum algoritmaları klasik olarak verimli biçimde simüle edilebilir ve avantajın tamamı ortadan kalkar.