PolyBLEP

Naif bir dijital testere dişi dalgası tepeden dibe dümdüz düşer. Bu sıçrama sonsuz sayıda harmonik içerir ve Nyquist frekansının üstündeki her şey sahte, armonik olmayan tonlar olarak aşağı katlanır; klavyenin üst bölgesinde çaldığınızda ıslık gibi duyulur. Çözüm, ideal sıçramayı bant sınırlı bir basamakla, yani BLEP ile değiştirmektir. Tim Stilson ve Julius O. Smith sorunu 1996'da ele aldı, Eli Brandt 2001'de minBLEP'i yayımladı ve 2007 civarında Vesa Välimäki ile arkadaşları ikinci dereceden bir polinomun işin büyük kısmını çözdüğünü gösterdi.

PolyBLEP, her süreksizliğe en yakın yalnızca iki örneği, birkaç satırlık bir formülle düzeltir. En ağır yöntemlerle boy ölçüşemez, ama maliyeti o kadar düşüktür ki hobi sentezleyicilerinde, mikrodenetleyici projelerinde ve ses programlama derslerinde varsayılan olmuştur.