Nyquist frekansı
Örnekleme hızının yarısı; dijital bir sinyalin başka bir şeye dönüşmeden taşıyabileceği en yüksek frekans.
Bell Labs'tan Harry Nyquist 1928'de bir salınımı tanımlamak için çevrim başına iki noktanın yettiğini gösterdi; Claude Shannon bunu 1949'da örnekleme teoremi olarak tamamladı. 44,1 kHz'de sınır 22,05 kHz'dedir; genç kulakların duyabildiğinin hemen üstü. Bu rastlantı değil, sayının tüm var oluş nedeni.
Sınırın üstündeki içerik yok olmaz. Geri katlanır ve spektrumun daha altında sahte tonlar olarak yeniden belirir; buna aliasing denir. Her ADC'nin önünde alçak geçiren filtre olmasının, sentezleyicilerin ve distorsiyon eklentilerinin içeride oversampling yapmasının nedeni budur: Nyquist'in üstünde harmonik üreten bir yazılım distorsiyonu aksi halde bozuk bir radyo gibi ses verir.