Bölümlenmiş evrişim
Uzun bir dürtü yanıtını bloklara bölüp her birini FFT ile evirmek; böylece evrişimli yankı hem ucuzlar hem de neredeyse gecikmesiz olur.
Doğrudan evrişim, her çıkış örneği için dürtü yanıtının her örneğine bir çarpma yapar; 48 kHz'de üç saniyelik bir katedral için örnek başına yaklaşık 144.000 çarpma demektir. FFT evrişimi çok daha ucuzdur ama tam bir bloğu beklemek zorundadır; dürtü yanıtı kadar uzun bir blok da saniyelerce gecikme demektir.
Çözüm dürtü yanıtını parçalamaktır. Eşit boyutlu bloklarla gecikme tek bir blok kadar olur ve önceki bloklar için hesaplanan spektrumlar yeniden kullanılabilir. Bill Gardner 1995'te sıfır gecikmeye kadar inmenin yolunu gösterdi: yanıtın en başını doğrudan bir FIR filtresi olarak evirin, daha geriye gittikçe blok boyutunu ikiye katlayın. Altiverb'den tarayıcının ConvolverNode'una kadar her şey bu yöntemin bir çeşidiyle çalışır.