Gürültü şekillendirme
Niceleme gürültüsünü kulağın en az önemsediği frekanslara itmek; böylece daha az bit daha fazlası gibi duyulur.
24 bitlik bir miks CD’nin 16 bitine indirildiğinde her örnek yuvarlanır ve yuvarlama hatası gürültüye dönüşür. Dither bu hatayı müziği izleyen bozulma yerine pürüzsüz, zararsız bir tıslamaya çevirir. Gürültü şekillendirme bir adım daha ileri gider: her örneğin hatası bir süzgeçten geçirilip sonrakinden çıkarılır; bu da gürültüyü spektrumun üst ucuna doğru iter. Toplamda gürültü daha fazladır, ama işitmenin duyarsız olduğu 15–20 kHz çevresinde toplanır ve orta bantlar düz yuvarlamanın izin vereceğinden daha sessiz kalır.
1990’larda mastering stüdyoları arasında küçük bir silahlanma yarışına dönüştü; Sony’nin Super Bit Mapping’i ve POW-r markalı eğrilerdi. Sigma-delta çeviricilerin çalışma ilkesi de aynıdır: çok yüksek hızda tek bir bit ve bütün gürültünün işitilebilir bandın çok üstüne atılması.