Hareket bulanıklığı
Kameranın pozlama süresinde bir şey hareket ettiğinde oluşan iz; hareket kesik kesik değil akıcı görünsün diye yeniden yaratılır.
Tek başına oluşturulan bir kare sonsuz kısa bir anı yakalar; bu yüzden hızlı hareket kareler arasında sıçrayarak görünür. Gerçek bir kamera ışığı tüm pozlama boyunca toplar ve hareket eden her şeyi bulandırır. Haeberli ve Akeley 1990'da bir biriktirme tamponunun, birkaç alt kareyi harmanlayarak bunu taklit edebileceğini gösterdi: doğru ama pahalı bir yöntem.
Bugünkü yöntem ekran tabanlıdır: çoğunlukla G-buffer'ın bir kanalı olan hız tamponu, her pikselin son kareden beri ne kadar yer değiştirdiğini saklar ve görüntü bu vektörler boyunca bulandırılır. Hem kameranın kendi dönüşü hem de tek tek nesnelerin hareketi işlenebilir. Ölçülü kullanılmalı, fazlası mide bulandırır. Mekân içinde bulandıran alan derinliğiyle yakından ilişkilidir.