Değirmen ve depo (Babbage)
Babbage’in Analitik Makine’yi bir hesaplama kısmına ve bir saklama kısmına bölmesi — sonradan ALU ile bellek arasına çizilen çizginin aynısı.
Charles Babbage 1837’de Analitik Makine’yi tasarlamaya başladığında onu iki organa ayırdı ve sözcükleri, delikli kartı da aldığı tekstil sektöründen ödünç aldı. Değirmen (mill) kendisine verilen sayılar üzerinde dört aritmetik işlemi yapıyordu. Depo (store) sayıları işlemler arasında tutuyordu — dişli tekerlek sütunlarında, her biri elli ondalık basamaklı planlanmış bin sayı. Sayılar öğütülür, bitmiş mallar depolanırdı.
Bu ayrım apaçık değildi. Fark Makinesi’nde yoktu: orada aritmetik, bir yazar kasada olduğu gibi saklama yazmaçlarının içinde yaşıyordu. Hesabın yapıldığı yeri sayıların durduğu yerden ayırarak Babbage kategorik olarak farklı bir şey elde etti: talimatların hangi sayıları getireceğini adlandırması gereken, bunun da adreslemeyi, koşullu atlamaları ve döngüleri zorunlu kıldığı bir makine. von Neumann mimarisi aynı çizgiyi bir yüzyıl sonra çizer; üstüne programın da depoda yaşayabileceği fikrini ekler.