MDI (Multiple Document Interface)
Uygulamanın tek büyük bir çerçeve penceresine sahip olduğu, açık her belgenin ise bunun içine hapsedilmiş, kendi başlık çubuğu, simge durumuna küçültme düğmesi ve “Basamakla” sunan bir Pencere menüsü olan alt pencere olduğu pencere modeli.
Microsoft modeli 1987’de Windows 2.0 ile tanıttı ve onun üzerine kurulan ilk program Excel oldu: hesap tabloları Excel’in penceresinin içinde pencereler olarak durur, orada taşınır, üst üste dizilir ve simge durumuna küçültülürdü, ama masaüstüne asla sürüklenemezdi. IBM bunu 1989’da CUA’ya yazdı; Win32’de WM_MDICREATE gibi iletileri olan ve Basamakla, Döşe ile alt pencerelerin numaralı listesini kendi çizen bir Pencere menüsü sunan MDICLIENT adlı ayrı bir pencere sınıfı hâline geldi. Küçültülen belgeler çerçevenin altında küçük simgeler olarak dizilirdi. Model, çok belgeli uygulamaya tek bir görev çubuğu düğmesi ve tek bir menü çubuğu veriyordu; bellekte ucuz, yazması kolaydı.
Macintosh’ta eşdeğeri hiç olmadı, çünkü orada menü çubuğu pencereye değil uygulamaya aittir; her belge hiçbir şey kaybetmeden kendi penceresi olabiliyordu. Microsoft’un kendisi Windows 95 yönergelerinde MDI’yı önermedi ve Word’ü Word 2000 ile belge başına bir pencereye taşıdı. Alt pencerelerin yerine sekmeler geçti: Opera tarayıcısını üstte sekme şeridi olan bir MDI uygulaması olarak kurdu ve Firefox ile Internet Explorer da izleyince sekme, düzenleyicilerden terminallere her şeyin normu oldu. Qt hâlâ isteyen herkes için bir QMdiArea sunuyor, ara sıra bir çizim programı ya da IDE de hiç bırakmadı.